خذارق

«لغت نامه دهخدا»

[خُ رِ] (اِخ) آب شوریست مر تازیان را که هر کس آنرا خورد، بسیار ریخ زند (از منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) در معجم البلدان آمده است: آبی است شور به تهامه و آنرا خذارق از آن گویند که چون کس آنرا بنوشد، مبتلا به اسهال میشود علاوه بر این، یاقوت از قول اصمعی می آورد: و لکنانه بالحجاز ماء یقال له خذارق و هو لجماعه کنانه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر