خذراف

«لغت نامه دهخدا»

[خِ] (ع اِ) گیاهی است بهاری که چون تابستان رسد خشک گردد || نوعی شوره گیاه است (از تاج العروس) (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر