خذل

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع مص) گذاشتن یاری کسی (از مصادر زوزنی) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء ||) عقیم گردیدن آهو بتفقد بچه (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء ||) خوار کردن (دهار) خذلان.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر