«لغت نامه دهخدا»
[خُ ذُنْ نَ] (ع اِ)( 1) دو کرانهء فرج زن || دو خصیه || دو گوش (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از تاج العروس) ( 1) - این کلمه بصیغهء تثنیه است و در موارد نصب و جری بصورت خذنتین می آید و لغتی است در حاء مهمله.