خذنفره

«لغت نامه دهخدا»

[خَ ذَ فَ رَ] (ع ص، اِ) زنی که آوازش مانند آن باشد که گویا از منخرین سخن می گوید (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر