خر

«لغت نامه دهخدا»

[خَرر] (اِ) گل سیاه ته جوی (فرهنگ سروری) (شرفنامهء منیری) (برهان قاطع) (از ناظم الاطباء) آژند گل ته آب (فرهنگ سروری) رجوع به ذیل کلمهء خَر شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر