خرابات پرور

«لغت نامه دهخدا»

[خَ پَرْ وَ] (ن مف مرکب)آنکه پرودهء خرابات است، کنایه از آدم وارد به امور (یادداشت بخط مؤلف) : من سالخورده پیر خرابات پرورمحافظ.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر