«لغت نامه دهخدا»
[خَ پَرْ وَ] (ن مف مرکب)آنکه پرودهء خرابات است، کنایه از آدم وارد به امور (یادداشت بخط مؤلف) : من سالخورده پیر خرابات پرورمحافظ.