«لغت نامه دهخدا»
[خَ گُ] (نف مرکب) مالیات ده، آنکه خراج میدهد : مالی عظیم که از مواضعت بود از تکران و خراجگزاران بستد (تاریخ بیهقی) ||بیان کننده و نویسندهء فهرست خراجها مستوفی || وصفی که فرد یا کشوری در اثر پرداخت خراج بخود میگیرد.