خراد

«لغت نامه دهخدا»

[خَرْ را] (اِ) خَرّاط (زمخشری) (ناظم الاطباء) آنکه چوبها را بر چرخ خراشیده هموار کند چون مأخذ این لفظ در کتب معتبرهء خراط را فارسیان « طاء » لغات عرب یافته نشد و ملا نورالدین طهوری در خوان خلیل بلفظ نهاد لفظ خراد را قافیه ساخته است ظاهراً بتصرف خود بتای قرشت بدل کرده و بجهت قرب مخرج بدال مبدل نموده اند و در صراح نوشته که به اصطلاح شعراء عرب این عمل را اجازه گویند که در یک مصرعه حرف روی طاء مهمله آوردن و در مصرعهء دیگر دال آوردن (غیاث اللغات).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر