«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (اِ) مشرق است که در مقابل مغرب باشد (برهان قاطع) (فرهنگ جهانگیری) (از انجمن آرای ناصری) (از آنندراج) (مفاتیح) : از خراسان برد مه طاووس وش سوی خاور میخرامد شاد و خوشرودکی مهر دیدم بامدادان چون شتافت از خراسان سوی خاور می شتافترودکی || خورشید (از شرفنامهء منیری) : اگر بر جنابت نه جامی گرفت خور آسان خراسان کجا می گرفت.