«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (اِخ) عطاءبن ابومسلم خراسانی، مکنی به ابوایوب بعضی او را ابومسعود گفته اند از راویانست اسم پدر او را بعضی عبدالله و بعضی میسره آورده اند او از سعیدبن مسیب و زهری حدیث شنید و علت این که وی را خراسانی می گویند؛ آن است که دیرزمانی در خراسان زندگی کرد مرگ او به سال 134 ه ق در اریحا روی داد و نعش او را به بیت المقدس بردند و بدانجا بگور سپردند او از بهترین بندگان خدا بود، ولی به احادیث او چندان اعتماد نیست (از انساب سمعانی).