«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (اِ مرکب) آنچه خراش بسیار دارد آنچه واجد خراش زیاد است : روی زمین معرکه از نعل مرکبان گردد چو لوح سینهء سوهان خراشزار طالب آملی (از آنندراج).