«لغت نامه دهخدا»
1) - در ) ( [خَ کَ / کِ دَ] (مص مرکب م) ایجاد خراش در روی چیزی کردن خراش وارد آوردن احداث خراش کردن( 1 آنندراج: این مصدر آمده ولی معنی نشده است از بیتی که شاهد مثال آمده معلوم میشود که معنی آن بنزد صاحب آنندراج جز آن است که در فوق گذشت چه در این بیت طالب آملی: من که خراشی ز خسان می کشم از پی خود بهر کسان می کشم فعل « ایجاد خراش کردن » می باشد نه « تحمل خراش نمودن » یعنی « خراش کشیدن » است و « می پذیرم » بمعنی « میکشم ».