خراط

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع اِ) پیه که از بیخ گیاه لخ بر آرند (منتهی الارب) رجوع به خُراط و خُرّاط در این لغتنامه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر