«لغت نامه دهخدا»
[خُ فَ] (ع اِ) کلام پریشان و بیهوده که قابل اعتماد نباشد (ناظم الاطباء) گفته ها یا عقاید بی بنیان و وهمی رجوع به خرافه در این لغت نامه شود.