خران

«لغت نامه دهخدا»

[خِ ر ر] (ص) مطیع رام فرمانبردار (ناظم الاطباء) (برهان قاطع) (از آنندراج) (انجمن آرای ناصری) (فرهنگ جهانگیری) : تند و تیزی آغازی و خران نشوی تند و توسن ببرند آخور و خران آرند سوزنی سمرقندی (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر