«لغت نامه دهخدا»
[خَ نی ی] (اِخ) احمدبن اسحاق بن خربان بصری خربانی، مکنی به ابوعبدالله اصل او از نهاوند بود او فقیهی مبرز و فاضل و در زمرهء بصریان بود از محمد بن احمدبن عمرو ربیعی و دیگران حدیث شنید و از او ابوبکر برقانی و چند نفر دیگر حدیث کردند او درس فقه شافعی بر قاضی ابوحامد داد و وفاتش در بصره بحدود 410 ه ق اتفاق افتاد (از انساب سمعانی).