«لغت نامه دهخدا»
[خَ زَ / زِ] (اِ) خربز خربزه تلفظ دیگریست در خربزه( 1) : از حکمت باری تعالی در مصر خربوزه به انواع است بطوری که چون شخص فقیری در آن دشت پرحرارت تشنه و بی طاقت شود، میتواند که با جزئی پول خریده نائرهء عطش خود فرونشاند (قاموس کتاب مقدس) رجوع به خربزه شود ( 1) - این کلمه را خربوز نیز گفته اند (برهان قاطع).