خربه

«لغت نامه دهخدا»

[خُ بَ] (ع اِ) فساد در دین (منتهی الارب ||) هر ثقبهء مدوری || وسعت شکافتگی گوش ج، خُرب، خُروب، اَخراب || سوراخ سوزن ج، خُرب، خروب، اَخرب || سوراخ کون ج، خُرب، خُروب، اَخراب || دستهء توشه دان یا توشهء آن ج، خُرب، خُروب، اَخراب || ظرفی که شبان در آن توشهء خود می نهد ج، خُرب، خُروب، اَخراب || مغاکچهء سرین (منتهی الارب) (از تاج العروس) ج، خُرب، خُروب، اَخراب.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر