خربه

«لغت نامه دهخدا»

[خَ رِ بَ] (ع ص، اِ) جای ویران و ناآباد (منتهی الارب) (از تاج العروس ||) هیئه خارب (منتهی الارب) ج، خرب.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر