خربی

«لغت نامه دهخدا»

[خُ بی ی] (اِخ) حفاق بن ایماءبن رخصه خربی نوادهء ایماء بود او را صحبتی با نبی دست داد و از او روایتی است طبری در تاریخ خود از او نام برده است (از انساب سمعانی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر