«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (ع اِ) سوفار سَمّ سُمّ ته سوزن سوراخ سوزن (یادداشت بخط مؤلف ||) سوراخ تیر و سوراخ گوش و مانند اینها (از ناظم الاطباء) (یادداشت بخط مؤلف) ج، خُروت، اخرات (یادداشت بخط مؤلف ||) استخوانی خرد نزدیک سینه که آنرا استخوان خنجری گویند (ناظم الاطباء ||) جِ خرته، و آن حلقه ها در سر تنگهای خنور باشد (|| ص) شتاب رو، منه: ذئب خرت؛ گرگ شتابرو کلب خرت؛ سگ شتابرو (از منتهی الارب).