خرجاء

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع ص، اِ) مؤنث اخرج، و آن گوسفندیست که پاهایش تا تهیگاه سپید باشد (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) آن گوسفند که پایها و روی وی سفید بود و یکی سیاه (مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر