«لغت نامه دهخدا»
شود|| « خرخشه » [خَ جِ تَ / تِ] (اِ) جنگ و خصومت و خرخشه و شلتاق (از برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (از آنندراج) رجوع به جماعتی که متسیدند یعنی سید نیستند و سیادت را بر خود بسته اند این جماعت را سادات خرجسته و خردرگله خوانند (برهان قاطع) (آنندراج) (از ناظم الاطباء ||) جمهور || خردرگله (ناظم الاطباء).