«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (اِخ) محمد بن عبدالله بن جعفر نوادهء ابومحمدبن عبیداللهبن جعفر است او ببغداد سکنی گزید و مردی ثقه و صدوق بود از ابوعبدالله بن خفیف شیرازی و ابوالعباس حسن بن سعد مطوعی و اسحاق بن احمد قاینی و جز اینها حدیث کرد و بسال 422 ه ق در بغداد درگذشت (از انساب سمعانی).