خرجه

«لغت نامه دهخدا»

[خُ جَ] (ع ص) بیرون شدکننده بسیار منه: رجل خرجه ولجه؛ مردی که بیرون شد و آمد کند (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر