خرچ خرچ

«لغت نامه دهخدا»

[خِ رِ خِ رِ] (اِ صوت) حکایت صوت جویدن چیزی تر و زفت چون خیار و مانند آن نام آواز چیزی چغر چون خربزهء خام و نارسیده و مانند آن زیر دندان (یادداشت بخط مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر