خرخره

«لغت نامه دهخدا»

[خِ خِ رَ / رِ] (اِ) حلق حلقوم نای گلو قصبه الریه در تداول عوام (یادداشت بخط مؤلف) - تا خرخره در قرض بودن؛ بسیار قرض داشتن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر