«لغت نامه دهخدا»
[خَ خوَرْ / خُرْ شُ دَ](مص مرکب) درشت و خشن و ناگوار شدن میوه و بقولات و جز آن چون خیار و کاهو || خوراکی خر شدن، مانند سگ خور شدن که قابل خوردن سگ گردیدن و حقیر شدن باشد.