«لغت نامه دهخدا»
[خَ دَ شِ نَ / نِ یِ خَ ودْ / خُ دْ بَ تَ] (مص مرکب)کنایه از بی غم و فارغ البال بودن عرض دادن جاه و شأن خود را خر دراز بستن (از غیاث اللغات) (از آنندراج).