«لغت نامه دهخدا»
[خَ دِ] (ص مرکب) نامرد ترسنده (از برهان قاطع) (آنندراج) (از انجمن آرای ناصری) نامرد که آنرا بزدل نیز گویند (شرفنامهء منیری) بزدل (یادداشت بخط مؤلف) بددل.