خردموی

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (ص مرکب) که موی خرد دارد (از یادداشت بخط مؤلف): اَجْرَد؛ اسب خردموی (تاج المصادر بیهقی) : سخت پای و ضَ خْم ران و راست دست و گردسم تیزگوش و پهن پشت و نرم چرم و خردموی منوچهری.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر