«لغت نامه دهخدا»
[خُ دُ مُ] (اِ مرکب، از اتباع)ته بساط و چیزهای سهل و ریز باشد و در مؤید الفضلا خرد و مورد با واو معدوله در ثانی بمعنی ریزه ریزه و ترجمهء منکسر نوشته اند (از برهان قاطع) خرده مرده نیز گویند (انجمن آرای ناصری) (آنندراج) ته کار چیزهای بی ارج ریز و میز : گر بخواهد بزخم گرز کند کوه را خرد و مرد و ریزبریزفرخی نفس و شیطان خواست خود را پیش برد وآن عنایت قهر گشت و خرد و مرد مولوی (مثنوی) چونکه روباهش بسوی برج برد تا کند شیرش بجمله خرد و مرد مولوی (مثنوی) خلعت و ادرار از راهش نبرد کرد کُه را زَامر شاه او خرد و مرد مولوی (مثنوی) نه هر بار خرما توان خورد و برد که افتد که ناگه شود خرد و مرد سعدی (بوستان) خضا؛ خرد و مرد شدن چیزی تر (منتهی الارب) لری که بشتاب نماز را تمام کردن میخواسته است، سورهء توحید را بدین گونه خوانده است: قل هو الله احد با خرد و مردش کفواً احد (یادداشت بخط مؤلف ||) کلام بیهوده کلام بی معنی و ناچیز (از ناظم الاطباء).