«لغت نامه دهخدا»
[خَ زَ] (ع اِ) مهره (از تاج العروس) (منتهی الارب) (زمخشری) (حبیش تفلیسی) ج، خرزات || آنچه در رشته کشیده میشود (تاج العروس) (منتهی الارب) ج، خرزات || گیاهی است شورمزه که دانه های مدور آن از سر تا قدم وی منظوم است (از تاج العروس) (منتهی الارب) ج، خرزات || مهرهء پشت فقرهء پشت (یادداشت بخط مؤلف).