خرس

«لغت نامه دهخدا»

[خَ رِ] (ع ص) به شب نخوابنده، منه: رجل خرس؛ مردی که بشب نخوابد (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر