«لغت نامه دهخدا»
[خِ] (ص مرکب، اِ مرکب)محافظ خرس نگاهبان خرس، نگاهدارندهء خرس (از آنندراج) : بوسه بر آن لب که زند خرسبان خسرو (از آنندراج).