«لغت نامه دهخدا»
[خَ سَ] (اِ مرکب) آنکه بر خر سوار است حَمّار (یادداشت بخط مؤلف) : به اره مر خر دجال را میان ببرم که خر سوار بیندازد از نهیب عصاسوزنی.