خرش

«لغت نامه دهخدا»

[خُ رُ] (اِ) خروش شور غوغای با گریه (برهان قاطع) (فرهنگ جهانگیری) (ناظم الاطباء) (انجمن آرای ناصری ||) خار و خلاشهء افکندنی و بکارنیامدنی (برهان قاطع) (از آنندراج) (از انجمن آرای ناصری).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر