خرشوم

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (ع اِ) بینی کوه بر وادی یا زمین هموار (منتهی الارب ||) کوه بزرگ || زمین سخت و درشت (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر