«لغت نامه دهخدا»
[خَ شَ] (اِخ) نام قلعتی بوده است بر پنج فرسنگی جهرم: قلعهء خرشه بر پنج فرسنگی جهرم نهاده است و این خرشه کی این قلعه را بدو منسوب میکنند عاملی بود اعرابی از قِبَل برادر حجاج بن یوسف و مالی بدست آورد و این قلعه بساخت و در آنجا رفت و عاصی شد و از این جهت روا نداشته اند کی هیچ عامل صاحب قلعه ای باشد چون مال غرور در سر مردم آرد و قلعه غروری دیگر و کجا که غرور در سر مردم شود ناچار فساد انگیزد، و این قلعهء خرشه جایی حصین است که بجنگ نتوان ستدن اما گرمسیر است و معتدل (فارسنامهء ابن بلخی ص 157 ) و قلعه ای است آنجا [ جهرم ]خرشه گویند و استوار است و آن مردی که این قلعه بدو منسوب است یکی بوده است از عرب بعهد حجاج کی آنرا بساخت و فضلویه شبانکاره در این قلعه عاصی شده بود کی نظام ( الملک او را حصار داد و بزیر آورد و اکنون آبادانست (فارسنامهء ابن بلخی ص 131.