«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع مص) حرز کردن میوه بر درخت و کشت زمین (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب ||) دروغ گفتن || به تخمین و گمان سخن گفتن || بستن سد کردن (از تاج العروس) (از اقرب الموارد) (از لسان العرب) (منتهی الارب) منه: خرص النهر؛ بست نهر را (منتهی الارب (||) اِ) آنقدر سنان که بالای لوله باشد (از تاج العروس) (از لسان العرب) خِرص خُرص ج، اَخراص (منتهی الارب ||) حلقه ای که گرداگرد بن سنان است (از لسان العرب) (از تاج العروس) خِرص خُرص ج، اَخراص (منتهی الارب ||) نیزه (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) خِرص خُرص (منتهی الارب) ج، اَخراص (منتهی الارب).