خرص

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (ع اِ) خَرص رجوع به خَرص و خِرص شود || حلقه ای از زر و سیم || حلقهء گوشواره || حلقهء خرد از زیور (منتهی الارب) (از تاج العروس ||) شاخ خرمای بزرگ دورکرده (منتهی الارب ||) میخ چوبی که بخیک درزنند (منتهی الارب) (از اقرب الموارد ||) نیزه و سنان || شاخ درخت || زنبیل || جامه دان (منتهی الارب) (از تاج العروس ||) شی ء چیزی اندک، منه: مایملک خرصاً؛ چیزی ندارد (منتهی الارب) ج، خِرصان، خُرصان || چوبی که بدان انگبین چینند (منتهی الارب) ج، اخراص.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر