خرطال

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع اِ) دوسر و آن دانه ای است که در میان گندم روید هرطمان قرطمان جافوز( 1) زُن (یادداشت بخط مؤلف) تخمی است دوائی و آن در میان گندم روید و طبیعت آن معتدل است (برهان قاطع) ( 1) - در انجمن آرای ناصری و آنندراج آمده: خرتال بتاء قرشت است و بطاء حطی شاید معرب باشد رشیدی خربال بمعنی خربار گفته.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر