خرغون

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (اِخ) نام شهری است (از برهان قاطع) (از فرهنگ جهانگیری) (آنندراج) : تا ابوبکر توئی چون قصب شکّرریز این یکی مؤذن خام آمده از خرغونا منجیک (از لغت نامهء اسدی) دی در ره خرغون بیکی ساده پسر بر سوزنی (از صحاح الفرس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر