خر فروماندن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ فُ دَ] (مص مرکب)واماندن، منه: چون خر در گل فروماندن (فرورفتن) و راه رفتن نتوانستن : ور در این ره خرش فروماند خرگه آنجا زند که او داندنظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر