«لغت نامه دهخدا»
[خَ رِ / خِ رِ شُ دَ] (مص مرکب) پیر و بی عقل شدن || مبهوت و متحیر شدن : نه پیر خوانی ویحک همی تو کیوان را خرف شده ست از او هیچ نیک و بد مشمر مسعودسعد.