«لغت نامه دهخدا»
[خَ رِ / خِ رِ گَ تَ] (مص مرکب) گنگ شدن گیج شدن کندفهم شدن : تو نیز ای بخیره خرف گشته مرد زبهر جهان دل پر از داغ و دردفردوسی.