خرفیش

«لغت نامه دهخدا»

[خِ فَ] (ع اِ) خرت و پرت اثاث البیت بی قیمت اثاث بیمصرف خانه (از دزی ج 1 ص 364 ||) در بازی کارت، بی ارزش (از ( دزی ج 1 ص 364.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر