«لغت نامه دهخدا»
[خَ رَ] (اِخ) نام ناحیتی است محدود به این حدود: مشرق: بلوک زهرا؛ مغرب: خمسه؛ شمال: قزوین؛ جنوب: همدان خرقان دارای سه بلوک است: خرقان افشار، خرقان بکشلو، خرقان قتلو در کوههای خرقان ایلات شاهسون معروف ببغدادی که عدهء آنها پنجهزار نفر است به ییلاق میروند قسمتی از اراضی خرقان از رودهای خررود و کلنجین و آوه و رودک و قسمت عمده بوسیلهء چشمه سارهای متعدد مشروب میشود ازجمله چشمهء علی که دارای آب فراوان و در جوار کلنجین و مصرآباد واقع شده در صورتی که چشمهء مزبور از اراضی این دو قریه بیرون می آید بهیچوجه از آب آن استفاده نمیکنند و اراضی دههای زیردست از قبیل سراب بادقین و سکمس آباد را مشروب می نماید در این بلوک معدن نمک ممتازیست و همچنین در کنار جادهء شوسهء قزوین - همدان که از این بلوک میگذرد چشمهء آب گوگردی است که اهالی و مسافرین در آن استحمام می کنند (از جغرافیای سیاسی کیهان (375 - صص 374.