«لغت نامه دهخدا»
[خِ قَ / قِ] (حامص مرکب)عمل خرقه پوش کنایه از صوفیگری : خرقه پوشیّ من از غایت دینداری نیست پرده ای بر سر صد عیب نهان می پوشم حافظ.